31 гостей на сайте
Ислам СУРГУТ
Билол! Ба воситаи он моро мавриди роҳат ёфтан қарор деҳ
| Мақолаҳо - Тазкияи нафс |
Ба номи Худованде, ки Раҳмону Раҳим аст.
Алҳамду лиллоҳи раббил ъоламин. Вассалоту вассалому алалмабъуси раҳматан лилъоламин ва ъало олиҳи ва саҳбиҳи аҷмаъин, Аммо баъд...
Донишманде мегуяд:
Мо ҳама ҳаракатҳои Расулуллоҳ (с)ро дар намоз аз суннати ӯ пайдо кардем ва ба онамал намуд. Ҳама азкор ва ақволе, ки дар намоз мегуфтанд, аз тариқи суннат онҳоро ҳам пайдо кардем ва ба он амал намудем.
Таҷдиди охирон (19.09.25 01:57)
РИЗҚИ ТУ ВА ҲАР ҶУНБАНДАЕ ДАР ҲАЁТ
Ризқ танҳо дар дасти Аллоҳ таъоло аст
Худо ӯро ризқ медиҳад ва шуморо низ. Албатта, Ӯ Шунаво ва Доност.» Сураи Анкабут, ояти 60:
1. Паёми асосии ин оят: Ин оят ба мо таълим медиҳад, ки дар бораи ризқ (нони рӯзӣ) ғамгин ва нороҳат набошем. Бисёр мавҷудот ҳастанд — ҳайвонот, парандаҳо, ҳашарот — ки онҳо барои фардо чизе захира намекунанд, аммо Худо ҳамарӯза ба онҳо ризқ мерасонад. Таҷдиди охирон (29.07.25 19:44) Оилаҳо ба чӣ аҳамият медиҳанд
Алҳамду лиллоҳи раббил ъоламин. Вассалоту вассалому ало Расулиллоҳ, ва ало олиҳи ва саҳбиҳи аҷмаъин. Аммо баъд... Оила аввалин пойяҳои ҳар ҷомеа аст. Агар ин аввалин хишт дуруст гузошта нашуд, иморат дуруст бино нахоҳад ёфт. Он ҷомеа ҷомеаи намуна нахоҳад шуд, балки баръакс ҷомеаи вайрон хоҳад буд. Чигунае, ки шоири бузургвор гуфтааст: ХИШТИ АВВАЛ ЧУН НИҲАД МЕЪМОР КАҶ ТО БА ОХИР МЕРАВАД ДЕВОР КАҶ. Оила маҳалле аст, ки шайтон беҳтарин фарзандашро аз вайрон кардани он мешиносад, ба маънои дигар ҳамон бачаи шайтон, ки оилаеро вайрон карда тавонсит, барои ӯ мақоми баланд медиҳад ва дар паҳлӯи худ наздикаш мешинонад. Пас ҳушёр бошед эй бандагони Худо, ки ёрдамчии шайтон дар ин майдон нашавем. Дарду бемориҳои оилавӣ зиёданд, кушиш мекунем ба онҳо ба қадри тавон баррасӣ ва огоҳӣ намоем, то хишти аввали ҷомеа мустаҳкам бошад ва ба изни Аллоҳ таъоло, шайтон натавонад ба он халале расонад. Таҷдиди охирон (29.07.25 19:33) Муҳимтарин чиз дар ҳаётат чист?
Бисмиллоҳир раҳмонир раҳим Алҳамду лиллоҳи раббил оламин. Вассалоту вассалому ало Расулиллоҳ ашрафил анбиёи валмурсалин, Аммо баъд...
Таҷдиди охирон (29.07.25 19:34) |






Бисмллоҳи-р-раҳмони-р-раҳим
Инсон дар умр сармояҳои худро сарф мекунад, сармояи молӣ, сармояи вақт, сармояи қуввату нерӯ. Ин сармояҳо барои чӣ сарф мешаванд? Табиист, ки инсон барои ба даст овардани як чизе, ки дар ҳаёти барои ӯ муҳим бошад, сармоя ва дороии худро сарфу харҷ менамояд. Пас мебинем, инсонест ки барои ба даст овардани мадраке ё шаҳодатномае, дигаре барои ба даст овардани пулу моли бештаре, дигаре барои соҳиби хонаву дар шудан, дигаре барои барпо намудани аҳлу хонавода, дигаре барои соҳиби мошине шудан ва амсоли инҳо. Ҳар шахсе дар ақл ва фаҳмиши худ як чизеро муҳимтарин чизҳо муқаррар кардааст. Бинобир ин дигар чизҳое, ки аҳамияташон аз он камтар бошад, аз онҳо сарфи назар намуда, сармояашро барои муҳимтарин чиз 



